Wybrali trud stwarzania warunków do samodzielnego zdobywania nie tylko wiedzy, ale i sprawności rąk, kształcenia uczuć społecznych, rozwijania wrażliwości estetycznej, formowania dodatnich cech charakteru. Do tego systemu urządzenie klasy zostało przystosowane konsekwentnie, ale niezbyt celowo. Ściany w zasięgu rąk dzieci są założone tablicami do pisania i rysowania oraz wyłożone okładziną drewnianą do przypinania rysunków i malowideł dziecięcych. Ciemne zabarwienie tablic i sprzętów nie jest właściwym tłem dla radosnego nastroju, jaki dzieci wytwarzają w tym systemie pedagogicznym. Te niedomagania usunęło nowoczesne budownictwo szkolne. Przykład rozwiązania wnętrza izby lekcyjnej w jednej z nowoczesnych szkół francuskich (rok 1934) przedstawia rysunek 4. Dużą, obszerną, obficie nasyconą światłem salę wypełniają lekkie, niemal nie zajmujące przestrzeni mebelki, skonstruowane z elementów drewnianych i metalowych. Ściany w ciepłej bieli w dolnej partii zakryte są tablicą i szafami ze szklanymi gablotami w oprawie jasnozielonej.