Miedzioryt Chodowieckiego charakteryzuje zarówno ducha szkoły, jak i ściśle do niego przystosowaną architekturę wnętrza szkoły. W "stuleciu dziecka" (początek około r. 1900) praca pedagogiczna w szkole wygląda inaczej. Wnętrze szkoły z 1905 r. przedstawia rys. 3. Urządzenie wnętrza szkoły jest przystosowane do samodzielnej pracy dzieci. Na pierwszym planie piaskownica do modelowania. Stoliczki służyć mogą do wykonywania różnych prac: pisania, czytania, wycinania, szycia. Długa tablica ścienna służy nie tylko do pisania i rachowania, ale jest dostępna równocześnie dla wielu uczniów do swobodnego wypowiadania się kreską. Jest również sztaluga do malowania. Nad tablicą półki są pełne dzieł rąk dziecinnych: malowideł, figur wymodelowanych w glinie, wycinanek. Tak oto włączony został jeszcze jeden środek wzajemnego oddziaływania wychowawczego uczniów. Jest nim praca ręczna. Całość urządzenia wnętrza oraz system pracy z dziećmi świadczy o bardzo intensywnej pracy wychowawców, którzy pominęli łatwą, lecz mało skuteczną drogę przelewania gotowej wiedzy do główek dziecięcych.